Column: talenknobbel

7 oktober 2019 | redactie

Tijdens mijn middelbare school koos ik voor een talenpakket. Niet zozeer omdat ik een talenknobbel had, maar enige aanleg voor de exacte vakken had ik al helemaal niet, dus het was een logische keuze. Met de Engelse taal kwam het wel goed. Ik vond dit altijd al een mooie taal en leerde veel van de conversaties met mijn Schotse vrienden uit die tijd. Als je Engels spreekt, dan kun je jezelf overal verstaanbaar maken. Tenminste, dat dacht ik toen nog.

Dus toen ik besloot mijn leven voort te zetten in Spanje dacht ik met mijn Engels wel even te doen. Ik kwam van een koude kermis thuis. In Spanje en met name in het gebied waar ik woon wordt nauwelijks Engels gesproken. Men spreekt Catalaans en Spaans, waarbij de voorkeur duidelijk uitgaat naar het Catalaans. De eerste jaren in Spanje hoorde ik niet eens het verschil tussen deze twee talen, maar toen ik het Spaans een beetje begon te verstaan klonk het Catalaans nog steeds als Arabisch en ik kon er geen touw aan vastknopen. Bovendien vroeg ik me af wat je moet met het Catalaans als je ooit dit land verlaat en omdat iedere Catalaan ook de Spaanse taal machtig is, besloot ik me op het Spaans te concentreren. 

Uiteindelijk bleek mijn talenknobbel nog kleiner dan ik al dacht, want de eerste jaren bakte ik er niets van. Ik nam les bij een talenschool in een naburig stadje. De school met slechts 1 leraar was niet goedkoop en bij mijn inschrijving moest ik naast het lesgeld ook een behoorlijk bedrag aan administratiekosten betalen. Toen ik vroeg waar die kosten precies voor waren, kreeg ik geen duidelijk antwoord. 'Zo waren nu eenmaal de regels', verklaarde de leraar.

Uiteindelijk ging 1 les per week me niet snel genoeg, dus vroeg ik of het mogelijk was om 2 uur per week te komen. 'Natuurlijk', was het antwoord, 'alleen moet u dan wel nog een keer de administratiekosten betalen'. Catalaanse logica die ik niet begreep. 'Maar ik zit toch al in uw administratie', zei ik. 'Zo zijn nu eenmaal de regels', was zijn antwoord. Daarmee was het geen 2 lessen per week, maar stopte ik helemaal met lessen aan die school.

Enige tijd later besefte ik mij dat het Spaans nog niet veel beter ging en dat frustreerde mij enorm. Toen ik een Catalaanse kennis tegen het lijf liep en mijn ongenoegen uitsprak, bood ze mij aan om bij haar lessen conversatie te gaan volgen. Dan zou het allemaal een stuk vlotter gaan en die grammatica, ach ja, wat had je daar uiteindelijk aan. Die zomer ging ik trouw tweemaal per week naar mijn Catalaanse vriendin met wie ik dan een uurtje of 2 in het Spaans sprak. Toen ik op een middag 2 uur lang met haar praatte over 'Padres' (ouders) en ik geen idee had wat dat waren, bekroop me toch het gevoel dat het niet echt opschoot. Na die zomer ben ik ook daarmee gestopt.

Dus het bleef moeilijk om met Spaanstalige gasten te converseren. Daarnaast had ik ook angst om in die taal te spreken. Maar als je niets zegt dan weten mensen al helemaal niet wat je bedoelt. De man met wie ik destijds samenwoonde, had echt totaal geen aanleg voor het leren van een taal. Idiomas (talen) kreeg hij nu eenmaal niet in zijn hoofd. Maar daar zat hij helemaal niet mee en hij kende ook geen schaamte en riep ‘soy un poco mal en el cabezal’ (ben een beetje slecht in mijn hoofd). Ik stuurde hem naar de gasten en met handen en voeten en heel veel charme kwam hij er iedere keer mee weg. Maar de man werd mijn ex en toen stond ik er alleen voor. Ik moest Spaans gaan praten en dan gaat het snel. Als ik mezelf hoor praten, weet ik dat ik klink als een Turk in Nederland, maar ik praat nu en in de regel word ik verstaan; al gebruik ik nog steeds verkeerde woorden. Enige tijd geleden ontving ik gasten uit Zuid-Spanje die mij vertelden dat ze zo heerlijk hadden geslapen. 'Oh, dat snap ik', zei ik, 'want ik heb nieuwe matrassen'. Tenminste, dat was wat ik dacht te zeggen. De mannen in het gezelschap barstten in lachen uit en zeiden mij dat ik die beslist niet had. Bleek dat ik het woord matrassen had verwisseld voor stierenballen.

Maar ondanks dat ik nu wat Spaans spreek, maakt me dat zeker niet meer geliefd bij mijn Catalaanse gasten. Zij verwachten nog steeds dat ik Catalaans met hen spreek. Ook daar heb ik tegenwoordig en oplossing voor gevonden. Als ze mij aanspreken op het feit dat ik hun taal niet spreek, zeg ik hen dat ik druk aan het oefenen ben. Dat ik mijn hond al de naam Gos (hond in het Catalaans) heb gegeven, het eerste woord dat ik ooit in hun taal leerde. Dat het een Poc fred is (beetje koud), of juist una mica calent (beetje warm) en dan gooi ik ook nog even mijn favoriete woord Llar de foc (openhaard) in de conversatie. Dat helpt enorm en plots zijn de Catalanen ook genegen mij in het Spaans te woord te staan.

Eigenlijk heb ik dat Catalaans spreken nooit zo serieus genomen, maar iedere morgen als ik bij de bakker kom, herhalen ze al mijn bestelling steevast in het Catalaans en ik probeer deze dan te onthouden. In sommige gevallen lukt me dat zelfs en zo kon ik vanmorgen zowaar enkele dingen in het Catalaans benoemen. De dames van de bakker wensten mij bij vertrek een fantastische dag, uiteraard in het Catalaans. Later vandaag was ik bij de Spar en bij de kassa staat een jonge vent die mij goed kent, maar die normaalgesproken weinig woorden te missen heeft. Ik ben in een goede bui en als ik afreken vraagt hij of ik de bon wil. 'Si, si us plau', (ja, alstublieft) antwoord ik. 'Bravo' zegt de jongen en hij schenkt mij zijn allermooiste glimlach. 

Hartelijke groet,

Ellen-Marie

www.meandthebandb.com

Schrijf gratis in voor de nieuwsbrief

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Overig nieuws

Wet- en regelgeving Overheid
Geen willekeurige afschrijving exploitant Bed & Breakfast

Een exploitant kan geen willekeurige afschrijving voor startende ondernemers toepassen op de appartementen die hij in het kader van Bed & Breakfast verhuurt. Een man en zijn echtgenote oefenden in 2012 en 2013 in de vorm van een commanditaire vennootschap (CV) een onderneming uit. Daarbij was...

Columns Blog
Column: een quicky

Mijn huis heeft familiekamers, dus wordt over het algemeen bezocht door sportieve buitenmensen met kinderen. Behalve dat ik op seksgebied een preutse muts ben, heb ik ook in mijn huis nooit echt dingen meegemaakt die seksgericht zijn. Oh ja: misschien een keertje tijdens een nieuwsjaarfeestje, toen ...

Lekkerste Lunchroombroodje Awards
Villa Heidetuin heeft het Lekkerste Lunchroombroodje van Nederland

Het Lekkerste Lunchroombroodje van Nederland vind je dit jaar in Bergen op Zoom. De inzending van Villa Heidetuin gooide hoge ogen bij alle juryleden. Het winnende broodje heet ‘Gegrilde Aubergineburger’ en kan naar wens als vegetarisch gerecht besteld worden. De mystery jury was vol ...

Interview Longread
'Voor je het weet ben je slaaf van je gast'

Een miljoen mensen loopt met idee om ooit een B&B of camping te beginnen. Nóg meer mensen zitten voor de buis voor een aflevering van Ik Vertrek, Chateau Meiland of Bed and Breakfast. En als je dan die felbegeerde droomplek hebt, wil je deze graag succesvol maken. Maar een inspirerend boe...

Achtergronden Tech
7 revenue management tips

Stan Josephi - Senior Lecturer Revenue Management aan de BUAS - geeft zeven waardevolle tips over revenue management. Josephi verzorgt, speciaal voor hotelprofessionals, een tweedaagse masterclass revenue management (27 november en 18 december 2019). Klik hier om je aan te melden! 7 revenue manag...

Amsterdam Tech
Drone obers in Amsterdams hotel

Helemaal genoeg van bediend worden door een barkeeper of serveerster met een slecht humeur? Genoeg van te lang wachten op je bestelling? Zet je maar schrap want het zou zomaar kunnen dat jij binnenkort je diner geserveerd krijgt door een drone. Vandaag testte YOTEL, een innovatief hotel dat komende ...

Meer nieuws

Schrijf gratis in voor de nieuwsbrief

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Lees Nu
Columns B&B Logement No5
Nieuwsbrief ontvangen

Copyright 2019 - Uitgeverij PS

Uitgave door: